Skrzyp gałęzisty
| Skrzyp gałęzisty | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | jądrowce |
| Królestwo | rośliny |
| Podkrólestwo | naczyniowe |
| Gromada | skrzypy |
| Klasa | skrzypowe |
| Rząd | skrzypowce |
| Rodzina | skrzypowate |
| Rodzaj | skrzyp |
| Gatunek | skrzyp gałęzisty |
| Nazwa systematyczna | |
| Equisetum ramosissimum Desf. | |
| Fl. atlant. 2:398. 1799 | |
 Galeria zdjęć i grafik w Wikimedia Commons |
|
Skrzyp gałęzisty (Equisetum ramosissimum Desf.) – gatunek należący do rodziny skrzypowatych. Występuje w Azji i Europie z wyjątkiem ich północnych części oraz w Afryce z wyjątkiem jej części zachodniej[1]. W Polsce gatunek występuje głównie w dolinie środkowej Wisły, rzadko w Polsce południowo-wschodniej, we wschodniej Wielkopolsce i nad dolną Wisłą, poza tym znany z rozproszonych stanowisk synantropijnych[2].
[edytuj] Morfologia
- Pokrój sporofitu
- Wykształca pędy niezróżnicowane na płonne i płodne. Pędy nadziemne zielone, do 80 cm długości, płożące lub wzniesione, nierozgałęzione lub rozgałęzione nieregularnie.
- Pokrój gametofitu
- Blaszkowate przedrośle wyrastające z zarodnika.
- Kłącze
- Trwałe (zimujące), podziemne (na głębokości 0,6-1,6 m), bardzo rzadko z bulwkami magazynującymi skrobię (służącymi także do rozmnażania wegetatywnego). W części centralnej obecny jest wąski przewód powietrzny. Podzielone na czarnobrunatne międzywęźla o długości 4-8 cm i grubości 7 mm. W węzłach wyrastają liczne, wznoszące się ku powierzchni gruntu odgałęzienia.
- Korzenie
- Wyrastają z kłącza w węzłach, nitkowate.
- Łodyga
- Osiąga od 10 do 80 cm wysokości, jest zielona, rozgałęziona nieregularnie lub wcale. Wewnątrz z szerokim przewodem powietrznym. Międzywęźla mają po 3–10 cm długości i są żeberkowane. Między 6–26 wypukłymi, szorstkimi żebrami, znajdują się głębokie rowki.
- Liście
- Wyrastające okółkowo liście w liczbie zrastają się u nasady brzegami tworząc wokół łodygi zieloną pochwę liściową, w górze nieco rozszerzoną. Na szczycie pochwy (od 1/3 jej długości) znajdują się wolne ząbki, w dołu czarnobrunatne, na szczycie białawo obrzeżone.
- Kłos zarodnionośny
- Zarodnie zebrane są w zaostrzony zwykle na szczycie kłos z osią pełną (bez przewodu powietrznego).
Przypisy
- ↑ Equisetum ramosissimum (en). Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2009-04-29].
- ↑ Adam Zając, Maria (red.) Zając: Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce. Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej Instytutu Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2001. ISBN 83-915161-1-3.
[edytuj] Bibliografia
- Irena Rejment Grochowska: Skrzypy. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1954, ss. 49-51.