Komensalizm
Komensalizm (współbiesiadnictwo; od łac. commensalis = współbiesiadnik; pojęcie wprowadzone przez zoologa van Benedena) – jest najbardziej pierwotnym typem oddziaływania protekcyjnego. Typ zależności o charakterze symbiozy między dwoma lub więcej gatunkami, przy czym jeden z gatunków czerpie z tej zależności wyraźne korzyści, nie szkodząc pozostałym (np. rekin i podnawka; lew i hiena). Innym przykładem komensalizmu może być odżywianie się owadów żyjących w ptasich gniazdach resztkami pokarmu gospodarzy lub znalezionymi w gnieździe piórami. Komensalizm jest więc współżyciem korzystnym dla jednego z partnerów, dla drugiego obojętnym.
Komensalizm jest najbardziej luźnym i najmniej obligatoryjnym związkiem międzygatunkowym, jako że obaj partnerzy często mogą egzystować niezależnie od siebie. Obaj partnerzy odnoszą tu korzyść i mają biologiczną przewagę nad osobnikami tych samych gatunków, które nie pozostają w takim związku[1]
Croll (1977) wyróżnia cztery główne rodzaje komensalizmu:
- Komensalizm "czyszczący"
- Komensalizm chroniący i maskujący
- Komensalizm synecjalny (synoika, synoekia)
- Komensalizm "transportowy" lub forezja
Przykładem komensalizmu jest flora fizjologiczna człowieka.
[edytuj] Przypisy
- ↑ Croll N. A., 1977. Pasożytnictwo i inne związki. PWN, Warszawa, 194 str.