sasiad Polski

Rzeżucha łąkowa
Systematyka wg Reveala
Domena	jądrowce
Królestwo	rośliny
Podkrólestwo	naczyniowe
Nadgromada	nasienne
Gromada	okrytonasienne
Klasa	Rosopsida
Rząd	kaparowce
Rodzina	kapustowate
Rodzaj	rzeżucha
Gatunek	rzeżucha łąkowa
Nazwa systematyczna
Cardamine pratensis L.
Galeria zdjęć i grafik w Wikimedia Commons

Motyl na kwiatach rzeżuchy łakowej

Rzeżucha łąkowa (Cardamine pratensis L.) - gatunek roślin zielnych z rodziny kapustowatych. Występuje na terenie całej Polski, roślina pospolita.

Kwiaty

[edytuj] Charakterystyka

Łodyga

Wzniesiona, pełna. Cała roślina jest odstająco owłosiona i posiada charakterystyczny smak.

Liście

Liście odziomkowe tworzą różyczkę. Są pierzastosieczne o okrągłych listkach, przy czym szczytowy listek jest większy od pozostałych. Liście łodygowe złożone z wydłużonych, lancetowatych listków.

Kwiaty

Białe lub fioletowe, wyrastające na szypułach o długości 2-4 mm i zebrane w luźne grono na szczycie łodygi. Kwiat zbudowany jest z 4 zielonych działek kielicha i 4 jajowatych płatków korony, pojedynczego słupka z wydłużoną zalążnią i krótką szyjką oraz 6 dwusilnych pręcików. Kwitnie od marca do kwietnia, roślina miododajna. Miodniki znajdują się u nasady krótszych pręcików, a nektar zbiera się na dnie kwiatowym. Brak specjalnych przystosowań przeciwdziałających samozapyleniu, w rezultacie część kwiatów ulega zapyleniu krzyżowemu, a część samozapyleniu (też przy pomocy owadów).

Owoce

Długie, równowąskie łuszczyny o długości do 25 mm, z dzióbkiem o długości do 1 mm.

Biotop

Wilgotne łąki, rowy, zarośla. Hemikryptofit. W niektórych miejscach występuje tak masowo, że w okresiej je kwitnienia łąki przybierają liliowy kolor. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Cl. Molinio-Arrhenatheretea ^[1].

[edytuj] Zmienność

Tworzy mieszańce z rzeżuchą gorzką i rz. leśną ^[2]

[edytuj] Ciekawostki

• Jest jedną z rzadkich roślin, które rozmnażają się wegetatywnie przez liście. Mianowicie jesienią przylegające do ziemi liście tworzą ukorzeniające się pączki przybyszowe ^[3].
• Często można na niej spotkać przypominającą ślinę wydzielinę larw owada skoczka pienika ( z rodziny pienikowatych).

[edytuj] Zastosowanie

• Roślina uprawna:
  • Sposób uprawy: Wymaga dużo światła, temperatura ok. 10-25°C.
• Roślina lecznicza:
  • Surowiec zielarski: obfituje w witaminę C, żelazo i sole mineralne, zawiera witaminy A, B, PP, K, E oraz duże ilości siarki (zapach zawdzięcza glikozydowi izosiarkocyjanowemu);
  • Działanie: silnie moczopędne, ważne źródło łatwo przyswajalnego jodu, usuwa toksyny, obniża poziom cukru we krwi, zawarty w niej chrom wspomaga prawidłową pracę trzustki, poprawia trawienie, zapobiega otyłości, dezynfekuje jamę ustną i drogi moczowe.
• Sztuka kulinarna:
  • Roślina przyprawowa - pikantna, o ostrym smaku i zapachu, spożywana w stanie surowym.
• Kosmetyka - wybiela przebarwienia.

Przypisy