sasiad Polski

Stanimir Stoiłow
Data i miejsce urodzenia	13 lutego 1967 Chaskowo, Bułgaria
Pozycja	ofensywny pomocnik
Kariera seniorska
Lata	Klub	M (G)
1985-1986 1986-1987 1987-1988 1988-1989 1989-1990 1990-1991 1991-1992 1992-1993 1993-1994 1994-1995 1995-1996 1996-1997 1997-1998 1998-1999 1999-2000 2000-2001 2001-2002 2002-2003	FK Chaskowo FK Chaskowo FK Chaskowo FK Chaskowo FK Chaskowo Lewski Sofia Lewski Sofia Fenerbahçe Stambuł CSKA Sofia Lewski Sofia SC Campomaiorense SC Campomaiorense Slawia Sofia Lewski Sofia Lewski Sofia Lewski Sofia Lewski Sofia Lewski Sofia	? (?) ? (?) ? (?) ? (?) ? (?) 38 (13) 36 (14) ? (?) ? (?) 31 (15) ? (?) ? (?) ? (?) 32 (2) 35 (3) 17 (4) ? (?) 24 (0)
Reprezentacja narodowa
Lata	Reprezentacja
1992-2000	Bułgaria	14 (3)

Stanimir Kolew Stoiłow, bułg. Станимир Стоилов (ur. 13 lutego 1967 w Chaskowie), bułgarski piłkarz, występujący na pozycji ofensywnego pomocnika, oraz trener piłkarski.

[edytuj] Kariera piłkarska

Jest wychowankiem FK Chaskowo, który, gdy Stoiłow rozpoczynał przygodę z seniorską drużyną tego klubu, grał w II lidze. Dopiero w sezonie 1989-1990 zespół wywalczył awans do ekstraklasy, jednak krótko po tym wydarzeniu Stoiłow przeniósł się do Lewskiego Sofia. Między 1990 a 2003 rokiem, kiedy zakończył piłkarską karierę, występował w Lewskim łącznie przez osiem sezonów, trzy ostatnie jako grający asystent trenera. Z klubem ze stolicy kraju zdobył pięć tytułów mistrza kraju oraz tyle samo Pucharów. W przerwach był zawodnikiem m.in. drużyn portugalskich (SC Campomaiorense, z którym w sezonie 1995-1996 spadł z I ligi) oraz tureckich (Fenerbahçe Stambuł).

W reprezentacji Bułgarii zadebiutował 26 sierpnia 1992 roku. W towarzyskim spotkaniu z Turcją (2:3) wystąpił od pierwszej minuty i strzelił dwa gole. Za selekcjonerskiej kadencji Dimityra Penewa zagrał w drużynie narodowej jeszcze pięciokrotnie; był poważnym kandydatem do kadry na Mundial 1994, (na którym podopieczni Penewa zajęli czwarte miejsce), jednak odpadł w ostatniej fazie selekcji. Druga przygoda z reprezentacją rozpoczęła się dla niego w czerwcu 1999 roku, kiedy po czteroletniej przerwie znów otrzymał powołanie. Wystąpił od pierwszej minuty w meczach eliminacyjnych do Euro 2000 z Polską, Anglią, Szwecją i Luksemburgiem, oraz kilku spotkaniach towarzyskich. Z kadrą pożegnał się w marcu 2000 roku.

[edytuj] Sukcesy piłkarskie

• mistrzostwo Bułgarii 1995, 2000, 2001 i 2002, wicemistrzostwo Bułgarii 1992, 1999 i 2003 oraz Puchar Bułgarii 1991, 1992, 2000, 2002 i 2003 z Lewskim Sofia
• wicemistrzostwo Bułgarii 1994 z CSKA Sofia
• awans do ekstraklasy w sezonie 1989-1990 z FK Chaskowo

[edytuj] Kariera szkoleniowa

Po zakończeniu kariery piłkarskiej pracował w sztabie szkoleniowym Lewskiego, a w lipcu 2004 roku zastąpił Georgi Wasilewa na stanowisku pierwszego trenera. W ciągu trzech lat jego pracy, klub zdobył dwa mistrzostwa i dwa Puchary kraju, dotarł do ćwierćfinału Pucharu UEFA, a w sezonie 2006-2007 - jako pierwsza drużyna z Bułgarii - awansował do fazy grupowej Ligi Mistrzów. 25 kwietnia 2007 roku Stoiłow zajął zwolnione przez Christo Stoiczkowa stanowisko selekcjonera reprezentacji Bułgarii. Poprowadził zespół w dwu meczach eliminacyjnych przeciw Białorusi w czerwcu (2:0 i 2:1). Zgodnie z wcześniejszą umową bez względu na wynik tych spotkań miał powrócić do Lewskiego, a latem 2007 roku na stanowisku trenera kadry miał zostać zatrudniony doświadczony szkoleniowiec z za granicy, jednak to właśnie Stoiłowowi prezes Bułgarskiego Związku Piłki Nożnej Borisław Michajłow zaproponował podpisanie długoterminowego kontraktu. Opiekun mistrza Bułgarii odmówił i rozpoczął przygotowania z Lewskim do nowego sezonu.

Już po dwunastu kolejkach, 3 grudnia, na wyraźną prośbę prezesa Todora Batkowa złożył dymisję. Jej bezpośrednią przyczyną była ligowa porażka z CSKA Sofia^[1], która spowodowała, że mistrz kraju spadł na trzecią pozycję w tabeli. Kibice klubu sprzeciwili się tej decyzji^[2]. Ostatecznie, 6 grudnia, po specjalnym spotkaniu prezesa z działaczami Lewskiego postanowiono, że dymisja zostanie wycofana, a trener otrzyma jeszcze jedną szansę^[3]. Jednak klub nie obronił tytułu mistrza kraju i w maju 2008 Stoiłow ostatecznie musiał rozstać się z Lewskim.

Niedługo potem przyjął propozycję prowadzenia Liteksu Łowecz.

Pod koniec grudnia 2008 roku, krótko po zwolnieniu trenera reprezentacji Płamena Markowa Borisław Michajłow po raz kolejny zwrócił się do Stoiłowa z propozycją prowadzenia kadry. Ten tym razem nie odmówił, ale zastrzegł, że nie zrezygnuje z pracy w Liteksie. Michajłow zapowiedział rozmowy z prezesem klubu, a w przypadku jego oporu ws. zwolnienia Stoiłowa, nie wykluczył tego, że selekcjoner będzie łączył pracę z reprezentacją z działalnością w Liteksie. ^[4]

• 2000-03 - Lewski Sofia, asystent
• 2003-04 - reprezentacja Bułgarii U-19
• 2004-08 - Lewski Sofia
• 2007 - reprezentacja Bułgarii (tymczasowo)
• od 2008 - Liteks Łowecz
• od 2009 - reprezentacja Bułgarii

p • d • e Selekcjonerzy reprezentacji Bułgarii od 1980 roku* Atanas Parzchelow (1980–1982) • Iwan Wucow (1982–1986) • Christo Mładenow (1986–1987) • Boris Angełow (1988–1989) • Penew i Wasilew (1989) • Iwan Wucow (1989–1991) • Krasimir Borisow (1991) • Dimityr Penew (1991–1996) • Christo Bonew (1996–1998) • Dimityr Dimitrow (1998–2000) • Stojczo Mładenow (2000–2001) • Płamen Markow (2002–2004) • Christo Stoiczkow (2004–2007) • Stanimir Stoiłow (2007) • Dimityr Penew (2007) • Płamen Markow (2008) • Stanimir Stoiłow (od 2009) * Pełna lista selekcjonerów kadry znajduje się tutaj.

[edytuj] Sukcesy szkoleniowe

• mistrzostwo Bułgarii 2006 i 2007, wicemistrzostwo Bułgarii 2004 i 2008, Puchar Bułgarii 2005 i 2007, Superpuchar Bułgarii 2005 i 2007, ćwierćfinał Pucharu UEFA 2006 oraz awans do Ligi Mistrzów 2006 z Lewskim Sofia

Przypisy