Stanislav Kostka Neumann

Stanislaw Kostka Neumann, pisarz czeski, ( ur. 5 czerwca 1875 w Pradze, zm. 28 czerwca 1947, tamże). Czołowy przedstawiciel modernizmu w literaturze czeskiej. W pierwszych swych poezjach („Jestem apostołem nowych czasów” (1896), „Chwała szatana między nami” (1897) i i.) wyznawał anarchistyczny indywidualizm, pozostając pod silnym wpływem Nietzschego i Przybyszewskiego, później zwrócił się raczej do panteizmu i kultu przyrody Whitmana („Księga lasu, wód i ziemi” (1914), „Nowe pieśni” (1918) i i.). Wydał nadto szereg szkiców politycznych. Pozostałe utwory: „Apostrofy namiętne” i dumne”, „Sen o tłumie zrospaczonych oraz „Gorący powiew”.

 

stoły, Kobieta, izolacje, Chad Kroeger, wały