Trychom
Trychom – forma życiowa sinic – nitkowata kolonia komórek ściśle do siebie przylegających, przy czym poprzeczne ściany komórkowe są wspólne dla sąsiadujących komórek, więc poszczególne komórki nie mogą odłączać się swobodnie. Komórki trychomu połączone są plazmodesmami.
Trychomy otoczone pochwą (sztywną, miękką lub galaretowatą) nazywane są nićmi (filamentami)[1].
Sinice z rzędu Oscillatoriales i Nostocales mają trychomy nierozgałęzione lub pozornie rozgałęzione. W rzędzie Stigonematales występują nici prawdziwie rozgałęzione, także złożone z kilku trychomów. Trychomy Oscillatoriales są jednakobiegunowe, u Nostocales mogą być zróżnicowane na szeroką podstawę i wąski szczyt przechodzący we włos[2].
Krótkie odcinki trychomów funkcjonujące jako zarodniki noszą hormogoniów.
Nazwa trychom w zasadzie stosowana jest wyłącznie w odniesieniu do sinic, jednak tworzenie nici (filamentacja) występuje też u innych bakterii (np. u E. coli)[3], a nić jest jedną z częstszych postaci pozostałych glonów. Obecność glonów nitkowatych, w tym sinic nitkowatych w zbiorniku jest z punktu widzenia człowieka niepożądana, gdyż ze względu na ich odporność (są z trudem wyjadane przez zooplankton i osiągają przewagę konkurencyjną nad innymi glonami i makrofitami) łatwo prowadzi do zakwitów[4].
Przypisy
- ↑ Marcin Pliński: Glony Zatoki Gdańskiej - Klucz do oznaczania gatunków. T. I: Sinice. Gdańsk: Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, 1988. ISBN 83-7017-257-1.
- ↑ Karol Starmach: Plankton roślinny wód słodkich : metody badania i klucze do oznaczania gatunków występujących w wodach Europy Środkowej. Warszawa–Kraków: PWN, 1989. ISBN 8301091908.
- ↑ Justice SS, Hunstad DA, Seed PC, Hultgren SJ.. Filamentation by Escherichia coli subverts innate defenses during urinary tract infection Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America. 52 (103), ss. 19884-19889 (15 grudnia 2006). doi:10.1073/pnas.0606329104. ISSN 0027-8424. PMID 17172451 (en).
- ↑ Winfried Lampert, Ulrich Sommer: Ekologia wód śródlądowych. tłum. Joanna Pijanowska. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2001, ss. 228-230. ISBN 83-01-13387-2.